با انتخاب یک هدف, سعی و تلاش شروع می شه. اگر چه وقتی برای رسیدن به هدف در حال تلاشی و با هر قدم نزدیک شدن به آن, احساس خیلی خوب و خوشی داری و از کارت لذت می بری, ولی وقتی به هدف می رسی ....
وقتی به هدف می رسی, می بینی چیز خاصی نیست و اونو هیچ می پنداری, شاید هم پوچ بوده باشد. به هر حال ساکت نمی نشینی و یک هدف دیگه انتخاب می کنی و چرخه رو تکرار می کنی. هر چه هدفت بزرگتر باشه, در مسیر تلاش برای رسیدن به اون نیز سختی بیشتر می کشی ولی لذت و خوشی بیشتری داره اگر چه شاید وقتی به این هدف می رسی می بینی مثل بقیه هدفهات می مونه. اگرچه شاید این اهداف همه پوچ و بازیچه باشند ولی باید به تلاش و زمان رسیدن به آنها و لذت مسیر رو فراموش نکرد.
آدمها خیلی مختلف با این قضیه برخورد می کنند؛ بعضی ها یک هدف خیلی پوچ و شاید یک توهم بزرگ رو به عنوان هدف اصلی انتخاب می کنند و تمام این هدفهای کوچک رو در راستای رسیدن به اون هدف بزرگ می دونند و در عین حال هدف بزرگ رو واقعی می پندارن و درنتیجه تمام اهداف کوچک نیز واقعی می شود. شاید اکثر مردم این طوری باشند. بعضی ها هم این تکرار را می دونند و تصمیم می گیرند یکجا همه چیز رو قطع کنند. برخی دیگر هم این تکرار رو می پذیرند و شاید هم زندگی همین باشه. البته افرادی هم هستند که جورای دیگه با این مسئله برخورد کنند. توی کتاب "سیدارتها" خوندم که سیدارتها به دوستش می گفت نباید هدفی داشته باشی چون برای آن زندگی می کنی و باید رها زندگی کرد. نمی دونم آیا اصلا ممکن است برای انسان, که بدون هیچ هدفی ادامه بدهد؟ نمی تونم تصور کنم. فقط اگر انسان زبان و کلمات را نداشت تا حدودی می شد بدون هدف زندگی کرد.
نمی خوام این طرز فکرها رو ارزشیابی کنم چون هیچ معیاری هم برای این کار ندارم. به هر حال هر کسی بر اساس شرایطش فکر می کنه. چیزی که این وسط خیلی مهمه هر کسی به هرحال داره زندگی می کنه و مسیر رسیدن به اهداف براش لذت بخش هست.
گذشته از این حرفها یک کلیپ توی اینترنت دیدم درباره کوچ قوم بختیاری در حدود یک قرن پیش. این قوم برای رسیدن به یک هدف چه سختی هایی که متحمل نمی شه. هدفی که هر سال تکرار می شه. البته هدف اونها با هدف مردمان مدرن یک فرق اساسی داره که شاید پوچی اون رو کمرنگ می کنه: "رسیدن به علفزار برای زنده موندن". این مردمان به این کار عادت کرده بودند و فقط زندگی می کردند بدون اینکه بدونند کاره سختی هست یا هدفشون رو ارزیابی کنند. به هر حال کلیپ قشنگی هست. بخش مربوط به کوچ از دقیقه 25 و 16 ثانیه شروع می شه. البته از اول کلیپ تا دقیقه 5 را هم حتما ببینید.
وقتی به هدف می رسی, می بینی چیز خاصی نیست و اونو هیچ می پنداری, شاید هم پوچ بوده باشد. به هر حال ساکت نمی نشینی و یک هدف دیگه انتخاب می کنی و چرخه رو تکرار می کنی. هر چه هدفت بزرگتر باشه, در مسیر تلاش برای رسیدن به اون نیز سختی بیشتر می کشی ولی لذت و خوشی بیشتری داره اگر چه شاید وقتی به این هدف می رسی می بینی مثل بقیه هدفهات می مونه. اگرچه شاید این اهداف همه پوچ و بازیچه باشند ولی باید به تلاش و زمان رسیدن به آنها و لذت مسیر رو فراموش نکرد.
آدمها خیلی مختلف با این قضیه برخورد می کنند؛ بعضی ها یک هدف خیلی پوچ و شاید یک توهم بزرگ رو به عنوان هدف اصلی انتخاب می کنند و تمام این هدفهای کوچک رو در راستای رسیدن به اون هدف بزرگ می دونند و در عین حال هدف بزرگ رو واقعی می پندارن و درنتیجه تمام اهداف کوچک نیز واقعی می شود. شاید اکثر مردم این طوری باشند. بعضی ها هم این تکرار را می دونند و تصمیم می گیرند یکجا همه چیز رو قطع کنند. برخی دیگر هم این تکرار رو می پذیرند و شاید هم زندگی همین باشه. البته افرادی هم هستند که جورای دیگه با این مسئله برخورد کنند. توی کتاب "سیدارتها" خوندم که سیدارتها به دوستش می گفت نباید هدفی داشته باشی چون برای آن زندگی می کنی و باید رها زندگی کرد. نمی دونم آیا اصلا ممکن است برای انسان, که بدون هیچ هدفی ادامه بدهد؟ نمی تونم تصور کنم. فقط اگر انسان زبان و کلمات را نداشت تا حدودی می شد بدون هدف زندگی کرد.
نمی خوام این طرز فکرها رو ارزشیابی کنم چون هیچ معیاری هم برای این کار ندارم. به هر حال هر کسی بر اساس شرایطش فکر می کنه. چیزی که این وسط خیلی مهمه هر کسی به هرحال داره زندگی می کنه و مسیر رسیدن به اهداف براش لذت بخش هست.
گذشته از این حرفها یک کلیپ توی اینترنت دیدم درباره کوچ قوم بختیاری در حدود یک قرن پیش. این قوم برای رسیدن به یک هدف چه سختی هایی که متحمل نمی شه. هدفی که هر سال تکرار می شه. البته هدف اونها با هدف مردمان مدرن یک فرق اساسی داره که شاید پوچی اون رو کمرنگ می کنه: "رسیدن به علفزار برای زنده موندن". این مردمان به این کار عادت کرده بودند و فقط زندگی می کردند بدون اینکه بدونند کاره سختی هست یا هدفشون رو ارزیابی کنند. به هر حال کلیپ قشنگی هست. بخش مربوط به کوچ از دقیقه 25 و 16 ثانیه شروع می شه. البته از اول کلیپ تا دقیقه 5 را هم حتما ببینید.
پستها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر